Dlaczego otwierać się na ludzi? PDF Drukuj Email

Czy warto się dzielić sobą? Zapraszać innych do swego życia? Takie pytania ostatnio mi nachodzą do głowy. I serca. Mówi się o kryzysie więzi, że coraz bardziej czujemy się samotni, cierpimy na brak głębokich, znaczących więzi z ludźmi. Czy to prawda?

Dlaczego warto się otwierać na innych?

Po pierwsze. I inni potrzebują mnie prawdziwego, autentycznego. Gdy udaję kogoś innego niż jestem w rzeczywistości, gdy zakładam maskę, gdy nie mówię o swoich uczuciach, potrzebach, to moim bliscy nie poznają mnie. Pozostanę dla nich obcy, odległy.

Po drugie. Podejmując ryzyko ujawnienia siebie mogę zyskać głębsze więzi z innymi. Pytanie tylko czy mi na tym zależy? Może w głębi siebie czuję lęk, że ktoś, kogo zaproszę do mego serca, zrani mnie, rozczaruje… Czasem dla poczucia złudnego bezpieczeństwa łatwiej schować się jak ślimak do swej skorupy. Bez dzielenia się sobą relacje mogą pozostać tylko jednokierunkowe, co spowoduje, że inni zamkną się na mnie, bo poczują, że ich nie potrzebuję, że nie otwieram się na nich.

Po trzecie. Dzielenie się moją słabością może być dla innych darem. Kiedy dzielę się swoimi najbardziej osobistymi uczuciami, myślami mogę dać innym, to co nikt inny im nie da. Uczucie, które wydaje mi się najbardziej osobiste, prywatne a przez to najbardziej niepojmowalne dla drugich, znajduje największy oddźwięk u innych. To, co jest moje osobiste, jest tym, jeśli zostanie wyrażone, przemawia do innych najgłębiej. Mówiąc o swoich słabościach mogę zaprosić innych do podzielenia się sobą.

Po czwarte. Ludzie, którym zależy na mnie, mówią mi o sobie, oczekują mojego zainteresowania, wyrażania swoich uczuć i myśli, poczucia, że mi na nich zależy. Szukają głębszej więzi dla wspólnego dobra. Co zrobić by w głębi serca potrzebować ludzi? Co zrobić by być spontanicznym w wyrażaniu siebie? Wiem, że jedyną drogą jest wyjście w nieznane, wyjście w świat relacji, budowanie głębokich związków, ujawnienie siebie takim, jakim jestem. Życie jest zbyt krótkie, by siedzieć w swojej skorupie.

 

 

2 grudnia 2009 r.

 

Strona wykorzystuje pliki cookies dla jej prawidlowego funkcjonowania. Jesli wyrazasz zgode na uzywanie plików cookies, zostana one zapisane w pamieci twojej przegladarki. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Akceptuję pliki cookies na tej stronie.

EU Cookie Directive Module Information