Ja w świetle słowa Bożego (z moich rekolekcji) PDF Drukuj Email

  1. Medytacja to nie myślenie, ale sprawa serca, to kochanie Boga. Medytacja to poddanie się działaniu słowa Bożego. Jak ja wyglądam wobec słowa Bożego?
  2. Słowo Boże dociera do głębi mojego „ja”, otwiera to, co zranione, co jest nieuporządkowane, objawia maski, które zakładam sobie na twarz.
  3. Słowo Boże ma moc osądzania moich planów, demaskuje głupotę, grzech, zniewolenia. Pokazuje mi, jaki jestem w oczach Boga.
  4. Podczas medytacji uczucia nie powinny być hamowane, ale oddawane spontanicznie Bogu.
  5. Słowo Boże pozwala mi poznać prawdę o mnie samym, o moim grzechu, o moim obecnym stanie, spojrzeć na siebie oczami Boga.
  6. Słowo Boże interpretuje moje życie, abym mógł ujrzeć siebie w prawdzie, poznać, to co, chce uczynić Bóg w moim życiu, co chce mi objawić. Słowo Boże objawia mi bezwarunkową miłość Boga ukazaną na Krzyżu Jezusa!
  7. Słowo Boże napotyka we mnie opór i przez uczucia pokazuje mi moje nieuporządkowane życie, moje chore relacje z ludźmi, moje grzeszne postawy, moje niewierności, moje kompromisy z bylejakością, moje ucieczki w uzależnienia, moją nieufność wobec Boga i Jego planu, moje kłamstwa i iluzje.
  8. Okazją do poznania, komu służę Bogu czy sobie, są porażki, kryzysy, niepowodzenia. Bóg pokazuje mi przez porażki, że coś w moim życiu jest nie tak, że skupiam się na sobie, że nie ufam Bogu, że realizuję swoją wolę a nie Jego. Bóg przez porażki wychowuje mnie.
  9. Boję się stracić swe życie, bo boję się wejść w śmierć swego „ja”. Boję się Boga, który zaprasza mnie do umierania dla samego siebie. Szatan straszy mnie lękiem przed śmiercią, a Bóg mnie zaprasza obiecując swą obecność i łaskę i nowe życie!
  10. Jakie są moje zabezpieczenia przed Bogiem? Mam spojrzeć na moje pozorne życie i zobaczyć, że to nie jest to, co obiecuje mi Bóg. Bóg obiecuje mi PEŁNE ŻYCIE! Dlaczego go nie mam? Dlaczego nim się nie cieszę?
  11. Trudno mi uwierzyć, że jestem kochany za darmo, taki jaki jestem. Chcę uwierzyć sercem, że „JESTEM DROGI W OCZACH PANA”
  12. W czasie rekolekcji trzeba przyjąć postawę słuchania Boga. Słuchać w milczeniu zewnętrznym i wewnętrznym. Trwać i oczekiwać na przyjście Pana.
  13. Każdy z nas jest żebrakiem, ale jeden z wiarą a drugi z poczuciem samowystarczalności. Jakim jestem żebrakiem? Czego szukam i u kogo?
  14. Moja ślepota to brak wiary, który uniemożliwia mi zobaczenia Jezusa w moim życiu i rozeznanie Jego planu wobec mnie.
  15. Uczucia mówią prawdę o mnie. Nawrócenie to nie tylko zmiana myślenia, ale zmiana odczuwania. Wola może kierować uczuciami. Każde uczucie musi być zobiektywizowane! Uczucia to skłonność do grzechu, ale nie sam grzech.
  16. Na moje postawy i wypływające z nich uczucia wpłynęły wszystkie doświadczenia życiowe zwłaszcza w rodzinnym domu. Ukształtowana postawa wewnętrzna zmusza mnie do określonego sposobu reagowania.
  17. Mechanizmy obronne przeszkadzają mi odkryć własny świat uczuć, przyjąć go i ukierunkowywać. Potrzebna jest pomoc z zewnątrz najlepiej kierownika duchowego.
  18. Lęk przed osądem człowieka, przed nieakceptacją utrudnia werbalizację uczuć. Istotą kierownictwa duchowego jest mówienie o uczuciach, o wewnętrznych poruszeniach.
  19. Trzeba się zgodzić na to, że jestem wewnętrznie zraniony. Moje negatywne uczucia mówią mi, że potrzebuję nawrócenia, potrzebuję zmiany swojego życia.

Anno Domini 1996

 

Strona wykorzystuje pliki cookies dla jej prawidlowego funkcjonowania. Jesli wyrazasz zgode na uzywanie plików cookies, zostana one zapisane w pamieci twojej przegladarki. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Akceptuję pliki cookies na tej stronie.

EU Cookie Directive Module Information